آخر دنیا

آخر دنیا کجاست؟

۲۲ شهریور ۱۴۰۲ ۴ دقیقه

تا به حال فیلم ها و آهنگ های بسیار زیادی درباره ی آخر دنیا خوانده شده است، در طول روز ممکن است بارها در مکالمه هایمان به صورت غیر ارادی از واژه ی آخر دنیا استفاده نماییم. اما واقعا آخر دنیا کجاست؟ اگر با اطلاعات عمومی خودمان هم این مسئله را با یک حساب دو دو تا چهارتا هم بررسی نماییم، متوجه خواهیم شد که با توجه به فیزیک کروی شکل کره ی زمین و گردی آن، هیچ ته و آخری وجود ندارد و همه مجدد به نقطه ی آغاز باز می گردیم.

سوالی بسیار بزرگ و پر مفهوم که شاید برای همه پیش آمده باشد. آخر دنیا کجاست؟ امروز با ایلیا گشت همراه باشید تا متوجه شوید آخر دنیا در کدام قسمت دنیا قرار دارد.

آخر دنیا در استرالیا

استرالیا کشوری جزیره ای است که در هیچ مرز خاکی ندارد و اطراف آن در شمال به چند دریا و خلیج، در غرب با اقیانوس هند، در جنوب با اقیانوس منجمد جنوبی و در شرق با اقیانوس آرام محدود می شود.

ساحل بوندی در شهر سیدنی

یکی از معروف‌ ترین سواحل استرالیا، ساحل بوندی است که در شهر سیدنی می باشد. بوندی یک کلمه بومی استرالیایی است که معنی آن صدای برخورد آب با تخته سنگ است. آب و هوای ساحلی و فضای باز سیدنی در استرالیا منحصر بفرد و مورد توجه گردشگرانی است که به این شهر سفر می کنند. آخر دنیا نزدیک همین ساحل است.

ساحل بوندی در شهر سیدنی

آخر دنیا در خلیج بزرگ استرالیا

آخر دنیا در خلیج بزرگ استرالیا که در استرالیای جنوبی قرار دارد می باشد. دشت نولاربور که بزرگ ترین تکه ی سنگ آهکی دنیاست ۲۷ هزار کیلومتر مربع از این منطقه را در برگرفته و ۱۰۰۰ کیلومتر از شرق به غرب کشیده شده است. منطقه ای که زمین های صاف و هموارش باعث شده که به راحتی ۴۸۳ کیلومتر راه آهن مستقیم در آن کشیده شود. بر روی این دشت در بستر دریا فرورفتگی هایی وجود دارد که با شسته شدن سنگ آهک ها در اثر بارندگی به منطقه ای دیدنی تبدیل شده است.  نقطه ی پابان این دشت جایی است به اسم صخر ه های بوندا، صخره هایی عجیب که جاذبه ی محبوب گردشگری اند. 

در این منطقه جاهایی را می بینید که غارهای زیرزمینی به صورت فرورفتگی ها در سطح تشکیل شده و جاذبه های بینظیری را خلق کرده است.  اینجا دشتی مسطح است که در بیشتر قسمت هایش هیچ درختی وجود ندارد این دشت در صخره های بوندا به نقطه ی پایان خود می رسند، در همن جاست که پرتگاه صخره ای ۲۰۰ کیلومتری را در اطراف خلیج می بینید. این پرتگاه، صخره های باشکوه بوندا است که در سمت جنوبی دشت نولاربور قرار دارد.

در بالای این سنگ آهک، لایه هایی از سنگ آهک خاکستری، قهوه ای به چشم می خورد، تعدادی از این لایه ها با فسیلی از کرم ها و قارچ ها ترکیب شده اند و لایه های دیگر به طور کامل از رسوبات دریایی هستند. بر روی صخره ها لایه ای از شن و ماسه که در زمان های بسیار دور بر روی هم تلمبار شده اند کشیده شده است. ارتفاع این صخره ها ۶۰ تا ۱۲۰ متر است و اگر در بزرگراه ایر باشید می توانید در نقاط مختلفی آن ها را ببینید.

نکته دیدنی در این صخره این است که در نزدیکی پایین آن ها پایه ی سفید رنگی وجود دارد که در واقع جنس آن از سنگ آهک ویلسون بلوف است. مطمئنا دانستن این که این ماده ی گچی سفید از کجا آمده برایتان جذاب است. چون داستان پیدایشش به ۶۵ میلیون سال قبل برمی گردد یعنی درست در زمانی که قاره استرالیا در حال جدا شدن از قطب جنوب بود. ضخامت سنگ آهک ویلسون تا ۳۰۰ متر است اما فقط قسمت بالای آن را می توانید بر روی صخره های بوندا ببینید.

جایی در ۸۵ کیلومتری این بزرگراه ۵ دیده بانی هست که هر کدام جاده های مخصوصی دارند. دیده بانی غربی طرفدارهای بیشتری دارد چون می توانید بر روی سنگی که از صخره ها بیرون زده راه بروید و چشم اندازی رویایی ببینید. در شرقی ترین نقطه صخره های بوندا، دیده بانی دیگری هست که محلی برای تماشای نهنگ های جنوبی است. این نهنگ ها در پاییز به این منطقه می آیند تا در کناره ی ساحل تولید مثل کنند و تا وقتی بچه ها بزرگ شوند نزدیکی ساحل را ترک نمی کنند و این فرصتی رویایی برای گردشگران است تا آن ها را از نزدیک ببینند.

آخر دنیا در خلیج بزرگ استرالیا

آخر دنیا در سیبری

ناحیه سیبری را بیشتر بعنوان یک منطقه سردسیر می شناسند در حالی که طبیعت این منطقه که به سرزمین خفته مشهور است شاید از بکرترین مناطق دنیا باشد. سیبری نام سرزمینی بسیار گسترده با مساحت ۱۲.۸۰۰.۰۰۰ کیلومتر مربع در بخش آسیایی روسیه است. سیبری تقریباً تمامی ناحیهٔ شمال آسیا را در بر می‌گیرد.

از آن جایی که انسان ها به صورت ذاتی به دنبال سر انجام هر چیز هستند، به دنبال آخر دنیا نیز می گردند و این خواسته حتی در افسانه ها و باورهای مردم فرهنگ های مختلف نفوذ کرده است. شاید به همین دلیل باشد که در سیبری مومیایی کشف کرده اند که روی پیکر او را با لایه ای از مس ذوب شده پوشانده شده بود و در منطقه ای او را پیدا کردند که مردم سیبری به آن، آخر دنیا می گویند.

خرید و رزرو تور استرالیا با تضمین بهترین قیمت در ایلیا گشت 

معرفی شهر سیبری

سیبری در این منطقه ۱۲/۱ سطح کره ی زمین و ۶۰ درصد آن را خاک روسیه را تشکیل می‌ دهد. سیبری از رشته‌ کوه های اورال به سمت شرق امتداد یافته و تا اقیانوس آرام می ‌رسد. بزرگ‌ ترین و پر جمعیت‌ ترین شهر سیبری، شهر نووسیبیرسک است.

پس از آن امسک و کراسنویارسک به ترتیب پر جمعیت‌ ترین شهرهای سیبری هستند. طی عملیات حفاری، باستان‌ شناسان در کشور روسیه و در بخش سیبری، به ۷ پیکر مومیایی شده دست یافتند که هم در مکانی عجیب دفن شده بوده اند و هم به شکلی عجیب مومیایی شده بودند. محققان و باستان شناسان روسی، در پی یافتن بستگان امروزی این گروه مومیایی هستند و امیدوارند که بتوانند تا ژنتیک هایی پیدا کنند که آنان را به نسب این افراد برسانند.

از این گروه ۵ مومیایی‌ کشف ‌شده در سیبری، یکی از آن ها متعلق به پیکر پسربچه ‌ای است که در آزمایشات این گونه به دست آمده است که هنگام مرگش تقریبا تنها، ۷ سال سن داشته است.

معرفی شهر سیبری

آخر دنیا در سیبری پر از مومیایی است

بر طبق نتایج اعلام شده از تحقیقات دانشمنان روسی، آن ها امیدوارند که بتوانند بستگان این مومیایی ها و علی الخصوص بستگان امروزی پسربچه ی ۸۰۰ ساله ای که در بین این پیکرها بوده را پیدا کنند و بتوانند آن ها را شناسایی کنند. جالب است بدانید که همانطور که گفتیم پیکر این مومیای ها در جایی به نام آخر دنیا کشف شده است که البته مردم سیبری این نام را بر این مکان گذاشته اند.

اما به صورت خاص در این مورد، پیکر این مومیایی خردسال در مدار قطب شمال کشف شده است. دانشمندان روسی برای پیدا کردن نسبت این مومیایی ها با اقوام امروزیشان را در هفته های بعد از کشف خود، پیگیری کردند و آغاز به گرفتن نمونه‌ های DNA از افرادی کرده اند که که حداقل ۳ نسل قبلی آن ها بومی منطقه ی شمال سیبری بوده ‌اند. تمامی این نمونه ‌ها با DNA کودک مومیایی شده مطابقت داده شده اند. این پسر مومیایی با حدودا ۶ یا ۷ سال سن، بقایای بدنش در گورستانی باستانی در نزدیکی شهر سالخارد کشف شده است.

تا به الان بیشتر درباره ی این کودک مومیایی صحبت کردیم ولی درباره ی ۴ مومیایی دیگر نیز داستان ها و حقایق مختلف دیگری نیز وجود دارد. پیش از کشف جسد مومیایی شده ی این پسر، ۴ مومیایی دیگر کشف شده بودند که همگی آن ها در مس، خز گوزن شمالی، خرس و یا سگ آبی پوشانده و کفن شده بودند.

پروفسور سلومینسکی، مدیر آزمایشگاه ژنتیک مولکولی بیماری‌ های ژنتیکی مسکو، درباره ی این کشف و این مومیایی ها گفت: ما تصمیمان بر این است که به مکانی در نزدیکی زلنی یار سفر کنیم تا از جمعیت بومی آن منطقه نمونه ی DNA بگیریم و تلاش کنیم تا ارتباطات ژنتیکی میان آن ها و مردمی که در قرون وسطی در آن محل زندگی می‌ کرده اند را پیدا کنیم.

ما برای ادامه ی این روند تحقیقاتی، جمعیت خانتی و ننتسی و همچنین گروهی جدا شده از مردم که در نزدیکی دریاچه ی مژی زندگی می‌ کنند نیز، علاقه‌ مند هستیم. مسائل بسیار زیادی باعث علاقه مندی دانشمندان درباره ی این گروه مرموز مومیایی های سیبری هستند، از جمله این که ان ها به این شکل مرموز در مکانی به نام آخر دنیا پیدا شده اند. مدارک باستان‌ شناسی، به ویژه کاسه‌ های برنزی کشف شده در این سایت، نشان می‌ دهد که این افراد ارتباطاتی با اقوام ایرانی که واقع در ۶۰۰ کیلومتر جنوب غربی مدار قطب شمالی حضور داشته اند.

با این حال، محققان هنوز به این مسئله امیدوارند که نتایج تست ‌های DNA، مومیایی‌ ها را به مردم سیبری امروزی مرتبط سازد. پژوهشگران برخلاف دشواری ‌های موجود، مطمئن هستند که قادر به دستیابی به DNA کافی از این مومیایی ها خواهند بود. سلومینسکی نیز در این ‌باره توضیحات بیشتری ارائه داده است. 

آخر دنیا در سیبری پر از مومیایی است

محققان در حال کار هستند تا چهره پسر قرون وسطایی را بازسازی کنند که عظیم ‌ترین و مهم‌ ترین پروژه ی این تیم تحقیقاتی محسوب می ‌شود. با وجود این که پوست این مومیایی سالم مانده است اما استخوان ‌های زیرین در طی قرن‌هایی که مدفون بوده است، از هم جدا شده‌ اند. متخصصان کره جنوبی با استفاده از توموگرافی کامپیوتری استخوان‌ های صورت و جمجمه را در کنار هم قرار می ‌دهند و بدین ترتیب صورت پسر بچه را بازسازی کردند. آنالیزهای ابتدایی از روده ی پسربچه حاکی از آن است که وی از کرم‌ زدگی رنج می ‌برده است.

به گفته دکتر سلپچکنو، این بیماری با رژیم غذایی پسربچه مومیایی که ماهی خام بوده است، مرتبط است. الکساندر گوسو باستان ‌شناس روسی درباره ی مومیایی ‌ها می ‌گوید: روند مومیایی شدن طبیعی بوده که ترکیبی از چندین عامل است: اجساد با ورقه‌ های مسی ذوب شده پوشیده شده بودند. جالب ایت بدانید که قطعات مسی به همراه یخبندان دائمی زمین باعث شده که این اجساد حفظ شوند.

منبع آخر دنیا کجاست؟ : www.travelandleisure.com

1/5 - (1 امتیاز)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *