معبد آب هومپوکو ژاپن

معبد آب هومپوکو ژاپن

شرح

معبد آب هومپوکو ژاپن

ژاپن دارای سنتی طولانی در ساختن معابد است. در یک معبد سنتی، یک سالن اصلی برای به نمایش گذاشتن اشیای قدیمی مقدس مثل مجسمه ی بودا، یک سالن سخنرانی برای ملاقات همچنین نگهداری بعضی از اشیای مقدس، یک پاگودا برای نگهداری بقایای بودا مانند یک دندان، یک زنگ، دروازه ها و بعضی اوقات یک آرامگاه وجود دارد. مصالحی که استفاده می شوند اغلب چوبی هستند. از گذشته تا به امروز نحوه ی پرداختن به ساختمان معابد تغییر نکرده و بسیار رشد یافته است. امروزه با وجود تکنولوژی ها و مصالح ساختمانی جدید مثل بتون و شیشه، بیشتر معابد از ساختمان سنتی چوبی پیروی می کنند. قدیمی ترین شکل شناخته شده برای مکان های مقدس ژاپن، کانجو؛ محوطه ای مستطیل شکل پوشیده شده از شن بوده است که پیرامونش را سنگچین کرده و چهار ستون در چهار طرف آن قرار می داده اند. در وسط این محوطه سنگ، یک ستون و یا یک درخت وجود داشته است. در واقع این ساده ترین شکل برای تطهیر و یاری خواستن از کامی بوده است. بعدها همین مستطیل ساده از شن در میان سازه های معماری ظاهر و در پهنه گسترده شده و در مقابل ساختمان های مهم کاخ قرار می گیرد. شن سفید نیز همچنان در ایزدکده ها به معنای نمادین مسیری برای راه رفتن و تطهیر شدن به کار می رود. یکی از جاذبه های دیدنی کشور ژاپن ، معبد آب هومپوکو نام دارد . معبد آب بر بالای تپه ای مشرف به خلیج اوساکا در بخش شمال شرقی جزیره ی آواجی واقع است. معبد آب کاری است که آندو در گوشه‌ای از جزیره آواجی نقش اندازی نموده و تجلی تمام عیار خلاقیت است در کار آفرینش فضاهایی که قرار است «مختصات فضاهای مشابهش را داشته باشد اما برای خود و در نوع خود نیز جدید و خاص باشد. آندو ابتدا حوضچه ی بیضی شکلی با قطر بزرگ 130 فوت و قطر کوچک 98 فوت در بالای تپه ساخت. سپس برشی در میانه حوضچه ایجاد کرد و پلکانی رو به پایین در آن به وجود آورد. هنگام پایین رفتن از پله ها گویی در اعماق حوضچه فرو می رویم و سپس به تالار قرمز رنگی می رسیم که به نظر می رسد متعلق به جهانی دیگر است. معبد آب تادائو آندو یک نوآوری شوکه کننده در سبک معماری معابد ژاپن است. این یک تغییر اساسی و ریشه ای در سنت ساخت معابد است؛ با این وجود طراحی داخل، بسیار با سنت مطابقت می کند و داخل سالن اصلی دایره شکل آن، از شبکه بندی ای از ستون های چوبی که به شکل مربع قرار گرفته اند استفاده شده. علاوه بر این طرح بندی مجسمه ها و محل های پرستش نیز از عرف تبعیت می کند. توالی فرم های هندسی بیضی مربع دایره و شبکه موجب تمرکز ما هنگام نزدیک شدن به مقدس ترین مکان های معبد می شود. حوضچه بیضی شکل و تالار شگرف زیر آن از طریق یک مسیر دسترسی بسیار تماشایی و طواف مانند با هم ارتباط پیدا می کنند. ضمن بالا رفتن از تپه سرسبز و مسیر پوشیده از شن سفید به دیواری مستقیم می رسیم. این دیوار به شکل روشن و بارزی آسمان و دریای آبی را از هم جدا می کند و به صورت قابی برای تماشای مناظر پیرامون در می آید. با پشت سر گذاشتن این دیوار دیوار دیگری با شیب ملایم ما را عمیق تر وارد فضا میکند. مسیر پوسیده از شن سفید کنار دیوارهای راست و خمیده ، قلمرو واسطه ای است میان دنیای زندگی روزمره و جهان معنوی و در زیر آسمان آبی و محصور میان دیوارها تاثیر بهت آوری بر بیننده می گذارد. هنگامی که پرتو های آفتاب در حال غروب به درون پنجره های غربی تالار زیرزمینی راه می یابند فضای شگرفی رنگ قرمز درخشندهای به خود می گیرد و فضایی بسیار فرا تر از زندگی دنیوی ما به وجود می آید. معبد آب به راستی تلاشی است برای بیان و نمایش زیبای زمانی و مکانی گذر از زندگی روزمره به قلمرو معنویات.

موقعیت هتل