تونل جنگی سارایوو

تونل جنگی سارایوو

شرح

تونل جنگی سارایوو

پنج متر زیر باند فرودگاه سارایوو یک تونل کوتاه قرار دارد که تونل جنگی سارایوو نام دارد. در طول محاصره سارایوو از این تونل برای آوردن تدارکات استفاده می شد. این تونل با طول 800 متر، به مدت چهار سال تنها راه ارتباطی این شهر با دنیای خارج بود. از آن برای انتقال غذا، اسلحه و سربازان، مجروحان و پناهندگان استفاده می‌کردند. برای مردم سارایوو، این تونل منبع بی‌پایان امید بود، از این رو آن را تونل امید هم می‌نامند. در سال 1992 نیروهای صربستان پایتخت بوسنی و هرزه گوین را محاصره کردند و آن را بمباران کردند و سه هزار نفر از شهروندان را به دام خود انداختند. آن ها تمام راه های دسترسی به شهر را بستند و انتقال موادغذایی و دارو را قطع کردند. آن ها حتی آب، برق و حرارت شهر را نیز قطع کردند.

بازدید از تونل و موزه ی جنگ سارایوو باعث می‌شود دیدی بهتر از حال و روز این شهر و مردمش در آن دوران را پیدا کنید. جنگ در این کشور از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ طول کشید. سارایوو که به شدت آسیب دیده بود، به میدان جنگ تبدیل شده بود.

ساخت تونل در اوایل سال 1993 آغاز شد و پس از شش ماه کار 24 ساعته به پایان رسید. کارگران در شیفت های 8 ساعتی کار می کردند و از هر دو طرف مشغول حفاری بودند تا اینکه دو طرف در مرکز، زیر باند فرودگاه سارایوو به هم متصل شد. در اصل این کار توسط مردان ارتش بوسنی انجام شد، اما بعدا کارگرانی از بوسنی مرکزی آورده شدند. به این مردان روزانه یک پاکت سیگار پرداخت می شد. سیگارها کمیاب، گران و کالای باارزشی در مبادله به حساب می آمد.

ورودی تونل از یک خانه معمولی در نزدیکی فرودگاه متعلق به مردی به نام باجرو کولار بود. ورودی دیگر نیز در پارکینگ یک ساختمان آپارتمانی پنهان بود. هرروز بین سه تا چهار هزار نفر و 30 تُن کالای مختلف از این تونل عبور می کرد. در ابتدا کالاها با دست یا توسط سربازان حمل می شدند، تا اینکه یک مسیر راه آهن با واگن هایی که توسط مردان هل داده می شد، در آن ساختند. در نهایت، یک خط لوله نفت، کابل برق و تلفن نیز در تونل قرار گرفت. تونل 1.5 متر ارتفاع داشت و به این دلیل در تونل هیچ تهویه ای وجود نداشت، هوا درون آن می ماند که بعد از مدتی بسیار اذیت کننده بود و همه مجبور به استفاده از ماسک بودند.
 
وقتی صرب ها در سال 1994 متوجه تونل شدند سعی کردند با تشدید بمباران در منطقه ای که فکر می کردند ورودی قرار دارد آن را نابود کنند. پس از پایان جنگ، بیشتر تونل فروریخت و دچار آب گرفتگی شد. اما خوشبختانه بخشی از تونل حفظ شد و موزه ای در اطراف آن ساخته شد و امروزه یکی از پربازدیدترین مکان های پایتخت بوسنی است و روزانه صدها بازدیدکننده دارد.